Waar ik ook heen ga

Auteur:

Fiola Bocca

Illustrator: Sander Patelski
Aantal pagina's: 231
Uitgever: Xander
Jaar:

Waarover gaat het boek

Wanneer haar grote liefde uitzichtloos lijkt en Bruno de relatie beëindigt, moet Alma alleen verder. Ze besluit om in zijn voetsporen de tocht naar Santiago de Compostela te maken. Bruno's reisgids is het laatste geschenk dat ze van hem kreeg. Tijdens die tocht wil ze nadenken over haar leven, haar toekomst en misschien zo hoopt ze kan ze dan in vrede afscheid nemen van haar droom om samen met hem gelukkig te worden. In een reisdagboek schrijft ze haar gedachten en gevoelens neer.
Tijdens de voettocht leert Alma toevallig een oudere vrouw kennen: Frida. Ook Frida moet in het reine komen met verdriet. Ze verloor haar man in Aleppo waar hij aan het werk was met artsen zonder grenzen. Dat verlies voelt ze nog steeds aan als een onrecht. Ze zette haar praktijk als psychiater stop en is op zoek naar zin.
Alma en Frida kunnen ondanks het leeftijdsverschil goed met elkaar opschieten. Vooral Alma heeft het hart op de tong; ze deelt haar gevoelens en vraagt graag raad. Frida reageert aanvankelijk terughoudender maar ontdekt stilaan de kracht van de vriendschap.
Geen van beiden weten ze dat Bruno op zijn beurt de tocht naar Santiago overdoet, in de hoop Alma opnieuw te ontmoeten.
Na Santiago reizen ze nog even verder naar Finisterre, de plek aan de oceaan waar de aarde ophoudt. Het is tijd om afscheid te nemen. Voor de laatste keer schrijft Alma in haar dagboek, dat eigenlijk een lange brief is aan Bruno. Daarna stopt ze het schrift tussen de rotsen. Frida leest de afscheidsbrief die ze van vader Baltazar in Lugo kreeg. Hij was in Aleppo bij Manuel toen hij stierf. En dan lopen hun wegen weer uit elkaar.

Wat wil het boek ons vertellen

'De wereld is een spinnenweb, een tekening van draden en iedere draad leidt naar een plek waarnaar je zou willen terugkeren.. ', schrijft Alma aan het einde van de tocht.

Waar ik ook heen ga is natuurlijk een reisverhaal. Door de ogen van Alma en Frida kijk je naar het schitterende landschap, stap je door charmante dorpjes, zoek je een picknickplek of water om je even te verfrissen. Hun toevallige tochtgenoten zoals François met zijn trompet, Abel of de kleine zwerfhond geven het verhaal kleur en weven mee aan die onzichtbare draden die mensen en dingen met elkaar verbinden. Centraal staat de vriendschap van de twee vrouwen die allebei worstelen met hun verdriet om een verloren liefde. Door naar elkaar te luisteren, leren ze van elkaar hoe vreemd en wispelturig het leven kan zijn.

Fiolly Bocca vertelt de geschiedenis niet rechtlijnig. We volgen nu eens Alma, dan weer Frida en enkele keren ook Bruno. Het relaas van de tocht wordt onderbroken door stukken uit hun verleden. Het zijn immers niet alleen 'zinzoekers' maar ook 'herinneringenverzamelaars'. Door het wisselend perspectief weet de lezer meer dan de personages en dat zorgt voor spanning. Hij ziet hoe de protagonisten elkaar rakelings voorbijlopen. Alma laat onderweg haar haren knippen en daardoor mist Bruno een belangrijke tip. De twee vrouwen verlaten heel even de route omdat Frida in het nabije Lugo vader Baltazar wil ontmoeten, waardoor het reisschema dat Bruno voor ogen heeft niet helemaal klopt, en geen van beiden ziet het bootje dat Bruno achterliet bij de kathedraal.

Een inspirerend boek over zin zoeken, liefde en vriendschap, afscheid en rouwen.

Leuke weetjes

Fioly Bocca is een Italiaanse schrijfster. Haar hoofdfiguren Alma, Frida en Bruno wonen en werken in Italië en misschien is dat even wennen voor sommige lezers.

Zin in een ander relaas over een ongewoon boeiende voettocht? Lees ook De afstand tussen jou en mij van Marina Gessner.