Mon & Gies. Canada is niet ver

Auteur:

Do van Ranst

Illustrator: Pieter Fannes
Aantal pagina's: 95
Uitgever: Davidsfonds
Jaar: 2016

Waarover gaat het boek

Misschien ben je al eens met de klas op bezoek geweest in een bejaardentehuis. Ze noemen het nu liever ‘Een Woon-en Zorg Centrum’, een WZC. Naar een WZC verhuizen oude mensen die niet meer zelfstandig alleen thuis kunnen wonen. De bewoners zijn altijd blij als er eens kinderen op bezoek komen. Ze vinden het fijn als ze voor hen komen zingen of een babbeltje slaan met hen. Oude mensen kunnen trouwens vaak boeiend vertellen over ‘vroeger’.
In Mon &Gies. Canada is niet ver komen Wolf en zijn buurmeisje graag op bezoek bij de opa van Wolf. Ze ontmoeten er Gies, de nieuwe buur van Mon in het WZC. Bes en Wolf vinden het verhaal van Gies over zijn zus, Sus, toch wel een beetje vreemd. Liet Sus haar broer zomaar in de steek of klopt er iets niet?

Wat wil het boek ons vertellen

Dit is beslist geen triestig verhaal. De auteur weet goed hoe het eraan toegaat in zo’n WZC en hij bedacht grappige dingen die daar kunnen gebeuren. Op de eerste plaats leer je via dit boek dat kinderen en oude mensen veel plezier kunnen beleven aan elkaar.

Opdrachten

Heel wat bejaarden kunnen zelf niet goed meer lezen, maar ze genieten ervan als er iemand hen voorleest. Als jij dit boek mooi vond, kan je misschien thuis of op school eens voorstellen om enkele hoofdstukken te gaan voorlezen in een WZC in jouw buurt?