Moeder nummer nul

Auteur:

Marjolijn Hof

Illustrator:
Aantal pagina's: 127
Uitgever: Querido
Jaar: 2010

Waarover gaat het boek

In Moeder nummer nul leer je Fejzo kennen. Hij is geadopteerd, net als zijn oudere zus Bing. Eigenlijk kon het hem nooit veel schelen, maar als hij op school aan een ministamboom moet werken, wordt het moeilijk. De juf maakt voor hem een hokje bij in het stamboomschema. Fejzo aarzelt even, maar geeft zijn moeder toch het cijfer een. De onbekende natuurlijke moeder krijgt het nummer nul. Hij is tevreden over zijn handige oplossing. Maar zijn nieuwsgierigheid is gewekt en als Maud, het nieuwe buurmeisje, hem met haar vragen overstelpt, wil hij ook weten wie zijn ‘echte’ moeder is. Heeft hij van haar zijn tekentalent? Lijkt hij wel op haar? En nog belangrijker, waarom heeft ze hem afgestaan? Om in het reine te komen met zichzelf, en te weten wie hij écht is, gaat hij op zoek naar een missend stukje in zijn puzzel: zijn natuurlijke moeder. In overleg met zijn ouders en met het adoptiebureau wordt daarvoor een procedure opgestart en dat is best spannend...

Wat wil het boek ons vertellen

Adoptiekinderen willen hun geboortemoeder vaak kennen, maar hun adoptieouders niet kwetsen. Ze willen met beide solidair zijn en dat is best moeilijk. Moeder nummer nul, de geboortemoeder van Fejzo, nestelt zich in zijn hoofd. Hij kan haar lokroep niet weerstaan. Aarzelend maar toch vastberaden tast hij de mogelijkheden af om haar op te speuren en te leren kennen. Daarvoor krijgt hij hulp van zijn begripvol adoptiegezin. Toch is Fejzo bang om zijn adoptieouders te kwetsen. Maar ook de ‘echte’ moeder maakt hem bang. Zal ze niet te veel van zijn aandacht opeisen? Of zal ze hem ontgoochelen?
Het adoptiebureau gaat heel zorgvuldig te werk. Op vraag van Fejzo en zijn ouders wordt een procedure gestart, maar ook de rechten van de moeder zijn belangrijk. Moeder nummer nul wordt opgespoord, maar ze is er nog niet klaar voor om haar zoon te ontmoeten. Fejzo krijgt wel meer informatie over zijn Bosnische moeder en een foto. Hij lijkt op moeder nummer nul, maar hij is zelf ook opgelucht dat hij haar nu nog niet hoeft te ontmoeten.
Hoewel Fejzo geadopteerd is, heeft hij toch een heel herkenbaar, gewoon leven. Hij werkt mee aan het schoolfeest, gaat voetballen met zijn vrienden en blijft tekenen. Hij ontdekt bovendien dat meisjes onbetrouwbaar zijn en dat zijn beestenplakboek heel uniek is. Verder krijgt hij net als zijn leeftijdsgenoten te maken met grotere levensvragen, die ook los van zijn adoptie te maken hebben met de zoektocht naar zijn identiteit en toekomstplannen.
Dat je als lezer in het hoofd van Fejzo kunt kruipen en zijn gedachten kunt lezen, zijn angst en verdriet kunt voelen, maakt dit boek heel bijzonder.

Leuke weetjes

Dit verhaal is gebaseerd op de ervaring van de schrijfster die zelf een adoptiekind is.
Marjolijn Hof kreeg eerder voor Een kleine kans de Gouden Griffel en de Gouden Uil.

Wil je nog meer te weten komen over deze schrijfster en haar andere boeken?
Breng dan zeker een bezoekje aan haar webstek:
www.marjolijnhof.nl.

Wil je meer leren over dit onderwerp

Meer over adoptie lees je op:

www.adoptiekind.be

Opdrachten

Een leugentje om bestwil moet af en toe kunnen.
Zelfs je ouders deden het al toen je klein was.
Denk maar aan Sinterklaas of de paashaas.
Maar hoe ver kan je gaan? Kan je elk leugentje verantwoorden?
Hoe eerlijk ben jij? Doe de test op www.bzn.be/NL/Poll-21.php.
Antwoord op de stellingen en kom te weten hoe eerlijk jij bent.
Wel eerlijk antwoorden, natuurlijk!