Slangenkuil

Auteur:

David Almond

Illustrator:
Vertaler:

Vertaald uit het Engels door Annelies Jorna

Aantal pagina's: 181
Uitgever: Querido
Jaar: 2010

Recensie

Liam en zijn vriend Max struinen tijdens een lange, hete zomer rond op het Engelse platteland. Op een dag volgen ze een kauw, die hen naar een te vondeling gelegde baby leidt. En daarmee begint een heel avontuur. De baby, die Alison genoemd wordt, gaat naar een pleeggezin in de stad. Wanneer Liam daar met zijn ouders op bezoek gaat, leert hij Crystal en Oliver kennen, twee andere pleegkinderen. Oliver komt uit Liberia en beweert dat hij daar een slachtpartij heeft meegemaakt waarbij zijn familie uitgemoord is. De autoriteiten hebben hun twijfels bij zijn verhaal. Daarom besluiten Oliver en Crystal weg te lopen. Ze trekken naar Liam, die samen met hen de moors achter zijn dorp intrekt. Daar geeft Oliver zijn verschrikkelijke geheim prijs…

Slangenkuil laat zien dat oorlog en wreedheid van alle tijden en plaatsen zijn. Ook van het Engelse platteland, want daar gaat het er in dit boek niet bepaald vredig aan toe. Liams dorp ligt vlak bij een legerbasis; de straaljagers suizen regelmatig door de lucht. Op tv zijn verslagen te zien van de oorlog in Irak, onder andere over een journalist die daar spoorloos verdwenen is. De dorpskinderen spelen spelletjes die er soms gevaarlijk aan toe gaan. Een lokale sadistische tiener, Gordon Nattrass, spant qua wreedheid absoluut de kroon. Bij een spel zet hij Liam een mes tegen de keel. Hij bootst de gruwelijkste executies – onthoofding, een vuurpeloton, een verhanging – na en filmt ze. Zelfs de dromerige Liam heeft een wreed kantje. Wanneer Nattrass hem een keer te veel getart heeft, gaat hij hem met een mes te lijf. En dan is er natuurlijk nog Olivers geheim, maar wie dat wil kennen, moet het boek zelf lezen. Laat hier alleen maar gezegd zijn dat het een verrassende ontknoping vormt – al kan een aandachtige (volwassen) lezer wel raden hoe de vork aan de steel zit.

Tegelijk is dit een boek over volwassen worden. In het begin van het verhaal is de veertienjarige Liam eigenlijk nog een kind. Als hij een oud snoeimes vindt, wordt dat in zijn verbeelding meteen een Romeins zwaard, dat hij ‘de Killer’ doopt. Hij denkt nog vaak terug aan een zomer enkele jaren geleden, toen hij en Max voedselvoorraden aanlegden in een grot, als voorbereiding op een ingebeelde oorlog. Wanneer Max zich volwassen gaat gedragen, kan Liam daar maar moeilijk mee overweg:
Op een avond heeft hij [Max] het over Kim en zegt: ‘Je moest zelf eens een meisje zoeken’
‘Ik wil geen meisje.’
‘Zou je wel moeten willen.’
Hij zegt zelfs: ‘En je moet je haar knippen, of het in ieder geval vaker wassen.’
‘Wát?’
‘Dat vinden meiden leuk, Liam.’
‘Wát? Hoe oud ben je, zevenenveertig?’
‘Nee,’ zegt hij. ‘Maar ik ben wél volwassen aan het worden.’

Aan het einde van het boek dwingen Liams belevenissen met Oliver en Crystal hem om zijn kindertijd plots achter zich te laten. Dat laat Almond onder andere zien in de titels van de vier delen van Slangenkuil. De eerste drie, heten ‘Toen’ het laatste heet ‘Nu’. Liams leven is door de ingrijpende gebeurtenissen inderdaad verdeeld in toen en nu; onbezonnen kinderjaren en volwassenheid. Liam kan niet meer zomaar vertrouwen op zijn oude leven. Nu is nu, toen was toen. Hij moet keuzes maken, er veranderen dingen, hij moet voor zichzelf uitmaken wat hij wil en hoe het verder moet…

Kortom, stof genoeg in dit boek om de lezer tot nadenken te stemmen. Bovendien zit het verhaal ook bijzonder goed in elkaar. Almond heeft zijn Hans Christiaan Andersen Award 2010 dan ook dubbel en dik verdiend.

- Door Line Leys -

Leuke weetjes

David Almond is een Engelse schrijver. Hij won in 2000 een Zilveren Griffel voor zijn eerste kinderboek De schaduw van Skellig. Ook zijn volgende schrijfwerk was erg succesvol. Hij kreeg maar liefst drie Zilveren Zoenen, voor De wildernis, Het Zwarte Slik en De vuurvreter en in 2010 werd David Almond onderscheiden met de Hans Christian Andersen Prijs.

Links

Meer van zijn werk, leuke weetjes en info over zijn leven en visie vind je op zijn webstek: www.davidalmond.com.
Of in het Nederlands op onderstaande websites:
www.leesplein.nl/LL_plein.php?hm=2&sm=1&id=50
www.villakakelbont.be/html/auteurs/auteurscontent.asp?show=id&id=141

Doe-opdrachten

Een leugentje om bestwil moet af en toe kunnen.
Zelfs ouders doen het als hun kinderen klein zijn.
Denk maar aan Sinterklaas of de paashaas.
Maar hoe ver kan je gaan? Kan je elk leugentje verantwoorden?
Op de website van Bond zonder Naam kunnen jongeren een eerlijkheidstest doen:
www.bzn.be/NL/Poll-20.php
Door te antwoorden op de stellingen komen ze te weten hoe eerlijk ze zelf zijn.
Als volwassene kun je de test natuurlijk ook doen!
Wel eerlijk antwoorden...

Gerelateerd nieuws