Paradijs

Auteur:

Luuk Imhann

Illustrator:

Bram Kleiweg

Vertaler:
Aantal pagina's: 195
Uitgever: Querido
Jaar: 2016

Recensie

Paradijs vertelt ons het verhaal van Boas, een jongeman die in opdracht van zijn vader op ontdekkingstocht gaat in Azië. Dit doet hij niet alleen, maar in het gezelschap van vier biologen en twee gidsen. Zelf is hij niet zo heel erg geïnteresseerd in het leven in het oerwoud, maar zijn vader – als gerespecteerd wetenschapper – verwacht van zijn zoon dat hij stilaan een idee krijgt van wat hij met zijn leven wil doen.

Tijdens de trektocht door het oerwoud houden de biologen zich vooral bezig met het bestuderen van neusapen en steeloogvliegen. De lokale gidsen zorgen ervoor dat Boas en de biologen steeds de weg terugvinden naar het basiskamp. Zij vertellen ook allerlei legendes die de ronde doen over de berg die zich in de buurt bevindt.

Op een dag gebeurt er een mysterieus ongeval waardoor de twee gidsen noodgedwongen terugkeren naar hun dorp aan de rand van het oerwoud. De biologen en Boas blijven dus voor enkele dagen alleen achter in het oerwoud en moeten het zelf weten te redden zonder hulp van de gidsen.

In de loop van het verhaal kom je een aantal dingen te weten over het verleden van Boas. Je krijgt de indruk dat hij een psychiatrisch patiënt (geweest) is. Zijn relatie met zijn ouders is niet zo goed, zeker niet met zijn vader. Later in het verhaal laat de auteur uitschijnen dat Boas betrokken geweest is bij een dodelijk ongeval. Dit alles kom je als lezer stukje bij beetje te weten.

Bovendien gebeuren er nog meer mysterieuze voorvallen tijdens de afwezigheid van de gidsen… Meermaals word je geconfronteerd met de vraag of de expeditieleden zelf langzaamaan gek worden of dat de legendes waar zijn. Zou de berg echt leven? Zou hij alle gebeurtenissen in gang zetten en wil hij van de vreemdelingen in het oerwoud af? Of speelt alles zich zelfs alleen maar af in het hoofd van Boas?

Niemand lijkt na een tijd nog te weten wat waar is. Eén ding is zeker, namelijk dat niets meer zeker is. Ook als lezer word je tot op het laatste moment in spanning gehouden over hoe het nu werkelijk in elkaar zit.

Luuk Imhann heeft met Paradijs een mysterieus boek geschreven dat de lezer tot op het einde in onzekerheid laat over de ware toedracht van het verhaal. Al van bij het openingscitaat is het duidelijk dat het thema ‘waanzin’ centraal zal staan.

Alle expeditieleden zijn verzonken in hun eigen bezigheden en worden stilaan waanzinnig. Iedereen verzint allerlei complottheorieën en verdenkt de anderen van duistere zaken. Boas heeft een verleden waarin ook aspecten van waanzin aanwezig zijn.

De conclusie die de auteur op het einde trekt is dat ‘de gek de waanzin niet verafschuwt, maar hem omhelst als het paradijs’. Hiermee verwijst hij ook terug naar de titel van het boek. Dit – in combinatie met een van de laatste hoofdstukken (“Behouden vaart”) – geeft je meer inzicht in de ware betekenis van het verhaal. Het helpt je het verhaal beter te begrijpen.

Karen Bergen

Meer leren over dit onderwerp

Dit boek van Luuk Imhann lijkt wel een eigentijdse versie van de twee bekende klassiekers:
- William Golding: Lord of the Flies
- Joseph Conrad: Heart of Darkness

Valkuilen

Paradijs leest vlot, is eenvoudig geschreven en is niet heel erg dik. De auteur weet van in het begin de aandacht van de lezer te trekken. Het verhaal behoudt zijn mysterieuze sfeer tot op het einde. Hier schuilt tevens ook de valkuil van dit boek: lezers die houden van een ontknoping waarin alle losse eindjes zijn weggewerkt en waarbij het volledig duidelijk wordt hoe het hele verhaal in elkaar zit, zullen misschien niet zo van (de ontknoping van) dit boek genieten.