Ondine

Auteur:

Benjamin Lacombe

Illustrator:

Benjamin Lacombe

Vertaler:
Aantal pagina's: 46
Uitgever: Clavis
Jaar: 2013

Recensie

Het roodharige meisje Ondine siert de kaft van het boek met de gelijknamige titel van Benjamin Lacombe. Ze wordt op die kaft prachtig afgebeeld, zodat je oog pas achteraf op de tekst en titel valt. Jammer genoeg is dit ook voor de rest van het boek het geval: de tekeningen overklassen de tekst.

Het verhaal kent vele wendingen: het gaat echter nooit om een zijspoor, maar veeleer om een zigzaggend en daardoor moeilijk te volgen hoofdspoor. Het begint met ridder Hans van Ringstetten die in een donker woud verdwaalt. Tot overmaat van ramp begint het heftig te stormen, maar gelukkig kan hij schuilen bij de oude visser Ulrich en zijn vrouw Eugenie.
Wat als een kort onderdak in het armtierige hutje was bedoeld, werd een lang verblijf voor de ridder. De reden hiervoor is niemand minder dan Ondine: een eigenzinnig, uitzonderlijk mooi meisje dat het oude echtpaar onder hun hoede nam nadat ze hun eigen dochter door verdrinking hadden verloren.

De rest van het verhaal is even onstuimig als hun net ontloken liefde. De ridder wil graag in de hut aan het meer blijven, ver weg van de intriges, macht en wrok van het naburige koninkrijk; Ondine wil weg, weg van het meer en van haar pleegouders. De ridder wil graag met haar trouwen, maar zij verbergt een groot geheim over haar afkomst.
Toch vertrekken de twee geliefden, getrouwd en het geheim onthuld, terug naar het koninkrijk. Eens terug aan de andere kant van het woud, doet een derde hoofdpersonage haar intrede: prinses Ursula. Zij is de aanstoker van weer nieuwe keringen in het kolkende verhaal, tot je als lezer helemaal geen lucht meer vindt.

Is het de Nederlandse vertaling uit het Frans, die her en der stokt? Of toch gewoon het verhaal, dat zichzelf verliest in een ‘te veel’? Feit is dat de tekst van Benjamin Lacombe niet weet te betoveren. Gelukkig zijn er wél zijn prachtige tekeningen, die dit enigszins weten goed te maken en pure magie uitstralen. Zij geven veel beter gestalte aan de in een modern jasje gegoten mythes en legendes.
Zo wordt er gebruikgemaakt van transparante afbeeldingen die op die manier met de achterliggende tekeningen een meerledig geheel vormen. De keuze voor een letterlijk groot boek is daarom de juiste: de illustraties dragen immers in grote mate het verhaal. Niet alleen vatten ze de tekst samen, vaak zijn ze zelfs symbolisch en verbeeldingsrijk, in plaats van simpelweg het verhaal te duiden.

Om de tekst hoef je het boek dus niet te lezen, maar mocht er een beknopte versie bestaan – waarin de tekeningen nog meer tot hun recht komen als leidraad van een duidelijk verhaal –, dan zou ik niet twijfelen. Twijfel is echter wel het overheersende gevoel na het lezen van deze versie.

- Door Sebastian De Witte -

Leuke weetjes

Meer info over de auteur en illustrator van dit boek lees je op:
http://benjaminlacombe.hautetfort.com/archive/2012/04/25/ondine.html
www.clavisbooks.com/authors/443-benjamin-lacombe

Ook op onze webstek ontdek je nog ander werk van Benjamin Lacombe:
www.lees-wijzer.be/begeleider/zoeken/results/lacombe