Mon & Gies. Canada is niet ver

Auteur:

Do van Ranst

Illustrator:

Pieter Fannes

Vertaler:
Aantal pagina's: 95
Uitgever: Davidsfonds
Jaar: 2016

Recensie

Een jeugdboek grotendeels situeren in een Woon-en Zorgcentrum is vrij ongewoon. De leefwereld van 8-10 -jarigen staat meestal mijlenver af van die van oude mensen. En toch slaagt Do Van Ranst erin om beide werelden bij elkaar te brengen in een authentiek, gevoelig én spannend verhaal.
Mon, het hoofdpersonage, was ooit een ervaren schoenmaker in het dorp. Na het overlijden van zijn vrouw verhuist hij naar 'Morgenster'. Kleinzoon Wolf bezoekt zijn opa vaak na de voetbaltraining. Ook Bes, Wolfs buurmeisje, komt geregeld langs; zij werkt mee aan een schoolproject over het WZC.
Gies is de nieuwe buur van Mon. Bes en Wolf raken gefascineerd door het verhaal van Gies over Sus, zijn zus. Zij zou vertrokken zijn naar Canada. Liet Sus haar broer zomaar in de steek of klopt er iets niet? En hoe kunnen de kinderen en Mon hun treurende buurman opvrolijken?

Mon & Gies is een mooi verhaal waarin iedereen die in een WZC woont of er geregeld op bezoek komt, tal van herkenningspunten zal ontdekken. Al is het leven in elk centrum weer anders, toch zijn heel wat ervaringen voor iedereen dezelfde: de moeilijke aanpassing aan een totaal nieuw leven, herinneringen aan de kinder- en jeugdjaren, het verdriet over het definitieve afscheid van een man of vrouw, overlijdens in het wooncentrum zelf…
Verwacht echter geen ‘kommer en kwel‘ boek want de auteur verweeft heel wat grappige anekdotes en gebeurtenissen in zijn verhaal. De vrolijke illustraties van Pieter Fannes sluiten perfect aan bij de toon van het verhaal.
Dit boek biedt een warm pleidooi om oudere mensen in contact te brengen met kinderen en jongeren. Ze hebben elkaar immers heel wat te bieden.
Kinderen vanaf 8 jaar kunnen het boek zelf lezen maar ook volwassenen zullen er veel plezier aan beleven. Ik vermoed dat heel wat stukjes in dit boek zich lenen tot voorlezen aan bewoners van een WZC.

Anita Wuestenberg