Licht in de morgen

Auteur:

Huub Oosterhuis

Illustrator:

Ton Schulten

Vertaler:
Aantal pagina's: 91
Uitgever: Ten Have
Jaar: 2018

Recensie

Hartverwarmend mooi is de aarde
haar stromen en bomen
haar stille verten

hartverscheurend eenzaam
zijn de mensen

Met deze tekst opent Huub Oosterhuis zijn ontroerend verhaal over de wereld. Een wereld van licht en duisternis, van hoop en verlangen. Maar ook een verschrikkelijke wereld waarin mensen zich moeten schuil houden, omdat ze niet welkom zijn. Voor sommige vluchtelingen is er nauwelijks licht. Ze verstoppen zich onder de aarde. Ze besluiten onzichtbaar te worden.
De oeroude woorden 'God is mijn herder. Het zal mij nooit aan iets ontbreken.' hebben hun betekenis verloren. 'Wie is die god? Bestaat die echt of is hij een verhaal om ons te troosten?' vraagt een zwarte jongen aan zijn vader.

Maar mensen zijn geboren om in het licht te leven. Daarom graaft de jongen van tien zich naar boven. Hij hoort klokken en ziet een huis met een toren. Dit moet het huis van God zijn denkt hij. De mensen zingen er. Hij vindt een plaats naast een wit meisje. Ze zingt uit een boek. Hij luistert naar de woorden die de kerkgangers spreken, maar verstaat niet alles.
Als je broeder diep is weggezakt
zijn handen reiken niet ver genoeg
zal jij hem vasthouden
hij zal overleven naast jou.

Het meisje geeft hem het liedboek en na de dienst haast de jongen zich naar de plek bij de eik waar hij weer de grond induikt. Maar het meisje heeft het gezien. In het gras ligt ze naar hem te verlangen. Thuis vertelt ze over de jongen aan haar broer van zeventien. Terwijl de jongen diep onder de grond zit te zingen smeedt de grote broer zijn plan. Hij vertelt de politie over de schuilplaats en de brandweer rukt uit om de plaats te 'reinigen'. Tussen de doodgespoten lichamen de jongen van tien. Zijn rechterarm omklemt een boek; zijn linkerhand een opgerold vel papier dat hij eigenhandig heeft beschreven: 'een lied over licht.' Het meisje vindt zijn lied.

Oosterhuis zet zijn aangrijpend verhaal neer in sobere poëtische zinnen. Hij confronteert de lezers met de donkere schaduwzijde van onze samenleving, de onderduikers die we liever niet zien. Hij dwingt ons met zachte stem om na te denken over de mooie woorden die we zingen in onze psalmen en die we helaas zo zelden echt tot leven wekken.

Inspiratie voor dit boek vond Oosterhuis in de schilderijen van Ton Schulten. Bij een bezoek aan het museum van Schulten in Oostmarsum trof het de dichter dat de mens afwezig is op de schilderijen. Dat zette hem aan het denken. Voor de illustraties in dit boek werkt Schulten met een rijk kleurenpalet en zijn vertrouwde geometrische vormen.
De teksten van Oosterhuis en de schilderijen van Schulten vloeien in elkaar over en vormen samen een uniek verhaal van licht en donker, hoop en wanhoop dat niemand onberoerd laat.

Rita Ghesquiere

Leuke weetjes

Ton Schulten (1938) is een gewaardeerd Nederlands schilder. In zijn werk zoekt hij naar harmonie. Zijn landschappen stralen levensvreugde uit. Krachtige kleuren en licht spelen daarin een belangrijke rol.

Huub Oosterhuis (1933) is een bekende theoloog. Sinds 1965 is hij verbonden aan de Ekklesia Amsterdam. Hij schrijft en publiceert liederen en gebeden voor de Nederlandse liturgie, theologische teksten en poëzie.