Ik moet

Auteur:

Toon Tellegen

Illustrator:

Ingrid Godon

Vertaler:
Aantal pagina's: 95
Uitgever: Lannoo
Jaar: 2016

Recensie

Hebt u dat ook, een zacht dwingend stemmetje in je hoofd dat je aanmaant om dingen te doen? Taken waar je nooit aan begint aanvatten, de knoop doorhakken bij een beslissing waarvoor je blijft aarzelen..
Kan je dat stemmetje een halt toeroepen? Moeten we wel iets of moeten we niets? Moeten we onze grenzen bewaken, onszelf voortdurend in de gaten houden? Of moeten we juist vertrouwen hebben, houden van en met zijn allen ja zeggen tegen het leven?
Moeten we aardiger zijn, evenwichtiger, geduldiger, strenger, wijzer ? Moeten we de kant van de zwakste kiezen? Maar wat als ik zelf de zwakste ben, wie kiest dan voor mij?
Over al deze vragen filosofeert Toon Tellegen bij de prachtige portretten van Ingrid Godon.

En dit zou de slotsom van al dat gepeins kunnen zijn:
Ik moet in elk geval mezelf zijn en proberen om gelukkig te zijn en geen spijt te hebben als ik dingen verkeerd inschat, vergeet, verknoei...

Ik moet vraagt de lezer uit om even stil te staan. De naamloze personages van Ingrid Godon kijken je aan of kijken weg. Toon Tellegen kijkt in hun hoofd en formuleert hun gedachten en gevoelens. De lezer 'moet' kijken en luisteren naar hun gemijmer en vooral naar het dwingende stemmetje in zijn eigen hoofd. De korte fragmenten lenen zich trouwens goed om met jongeren te filosoferen.

Rita Ghesquiere

Leuke weetjes

Toon Tellegen is vooral bekend om zijn filosoferende dieren. In dit boek laat hij mensen aan het woord.Ingrid Godon illustreert al vele jaren kinderboeken. Hier tekent ze een reeks portretten met potlood en zachte kleuren.
Er worden opvallend meer jongens en mannen geportretteerd. Hebben zij soms meer last van 'moeten'?

Ik moet is uitgegeven in groot formaat net zoals het eerder verschenen Ik denk van het zelfde duo.

Meer leren over dit onderwerp

Hou je van dit soort boeken dan zal Ik denk (Tellegen & Godon) jou wellicht ook aanspreken

http://www.lees-wijzer.be/begeleider/boek/ik-denk

Valkuilen

Ik moet is geen verhalenboek. Het hoort eerder thuis in de traditie van sententies of maximes, vormen van reflecterende wijsheidsliteratuur. Je kan het boek beter in kleine stukjes lezen.