Een schitterend chaos

Auteur:

Claire Christian

Illustrator:

Marc Suvaal (omslag)

Vertaler:

Lydia Meeder en Barbara Zuurbier

Aantal pagina's: 264
Uitgever: Lemniscaat
Jaar: 2018

Recensie

Ava is helemaal het noorden kwijt na de dood van haar beste vriendin Kelly. Ze is boos op alles en iedereen en doet dwaze dingen, zoals vrijen met Kelly’s broer Lincoln, al houdt ze niet van hem. Maar dan komt Gideon in haar leven. Hij lijkt in alles haar tegenpool. Hij is teruggetrokken en onzeker, terwijl zij exuberant en rebels is. Alleen als hij zijn teksten rapt, verandert hij in iemand anders, iemand die op een pakkende manier diepe emoties weet te verwoorden en los te maken.

Het boek komt sterk op gang. De auteur typeert scherp de voorzichtige toenadering tussen Ava en Gideon. Zo verwoordt ze Ava’s twijfels over het feit of ze Gideon al dan niet probeert te versieren in gejaagde heen-en-weer-zinnen die perfect uitdrukken hoe ze zich voelt. Ook haar uitbarsting tegen Lincoln, die vol verdriet en frustratie steekt, is sterk verwoord. Maar dan glijdt het verhaal weg in oppervlakkigheid. Het contrast tussen Gideon en Lincoln wordt te dik in de verf gezet, met een voorspelbare confrontatie tussen beiden. Het tempo neemt ook te zeer af door de lange gesprekken over hoe slecht ze zich voelen en het belang van therapeuten. Zelfs de breuk tussen Ava en Gideon ligt uiteindelijk voor de hand, net als de ommekeer bij Lincoln, die plots tot inkeer komt. Het laatste stuk van het boek is dan weer wel sterk. Vooral de passage waarin Gideon op de diploma-uitreiking een tekst van Ava rapt over Kelly laat een diepe indruk na. Het fragment illustreert treffend de kracht van poetry slam. Tegelijk maakt het gedicht duidelijk hoe je de chaos in je hoofd uiteindelijk kunt omvormen tot schitterende herinneringen.

Jan Van Coillie